Narzędzia pomiaru

Poziom dyskomfortu lub lęku odczuwany przez osobę tu i teraz, według jej własnej oceny.

Na ile pozytywne przekonanie o sobie jest odczuwane jako prawdziwe — poza wiedzą intelektualną, w wymiarze przeżywanym.

Ogólny dobrostan pacjenta — osobisty, relacyjny, społeczny i całościowy — śledzony sesja po sesji.

Jakość sojuszu terapeutycznego odczuwana przez pacjenta: więź, zgoda co do celów i metody.

Subiektywna pozycja osoby na jej drodze — postęp, pewność siebie, motywacja — oraz realistyczny następny krok.

Dwa wymiary ambiwalencji wobec zmiany: na ile jest ona ważna dla danej osoby i na ile czuje się ona zdolna ją przeprowadzić.

Nasilenie objawów depresyjnych odczuwanych w ciągu ostatnich dwóch tygodni.

Nasilenie objawów lęku uogólnionego w ciągu ostatnich dwóch tygodni.

Nasilenie objawów depresyjnych, zarówno poznawczych, jak i somatycznych.

Lęk i depresja, pomyślane dla kontekstu somatycznego (unika mylących pozycji cielesnych u osób chorych fizycznie).

Trzy stany negatywne mierzone oddzielnie: depresja, lęk i napięcie/stres.

Beznadziejność — negatywne oczekiwania wobec przyszłości — kluczowy wskaźnik ryzyka samobójczego.

W jakim stopniu sytuacje życiowe ostatniego miesiąca są postrzegane jako stresujące, nieprzewidywalne i niekontrolowalne.

Dwie formy lęku: lęk jako stan (w chwili obecnej) i lęk jako cecha (stała dyspozycja).

Pozytywny subiektywny dobrostan w ciągu ostatnich dwóch tygodni — nastrój, witalność, zainteresowanie — bez patologizacji.

Uważność dyspozycyjna w pięciu aspektach: obserwowanie, opisywanie, działanie ze świadomością, brak oceniania, brak reagowania.

Zdolność do traktowania siebie z życzliwością w obliczu porażki i cierpienia: życzliwość wobec siebie, wspólne człowieczeństwo, uważność.

Globalna samoocena: poczucie własnej wartości.

Dwa niezależne wymiary nastroju: afekt pozytywny i afekt negatywny.

Elastyczność psychologiczna i unikanie doświadczeniowe — centralny proces ACT.

Subiektywne poczucie samotności i izolacji społecznej.

Cierpienie psychiczne związane ze zmianą klimatu: ruminacja, zaburzenie poznawcze i funkcjonalne.

Nasilenie depresji, oceniane przez klinicystę podczas wywiadu.

Nasilenie lęku (psychicznego i somatycznego), oceniane przez klinicystę.

Nasilenie depresji, pomyślane pod kątem wysokiej czułości na zmiany w trakcie leczenia.

Nasilenie zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego, niezależnie od treści obsesji.

Obecność i nasilenie myśli oraz zachowań samobójczych.

Obecność i nasilenie objawów pourazowych zgodnie z kryteriami DSM-5.

Subiektywny wpływ zdarzenia traumatycznego: natrętne wspomnienia, unikanie, nadmierne pobudzenie.

Ryzykowne, szkodliwe lub uzależniające spożycie alkoholu.