การบำบัดโดยการลดความรู้สึกอย่างเป็นระบบ

พัฒนาโดยโจเซฟ โวลเพในทศวรรษ 1950 ตั้งอยู่บนหลักการของการยับยั้งซึ่งกันและกัน: สภาวะผ่อนคลายลึกซึ่งเข้ากันไม่ได้กับความวิตกกังวล จะถูกจับคู่ซ้ำๆ กับสิ่งเร้าที่ทำให้เกิดความวิตกกังวลตามลำดับขั้นจนกว่าการตอบสนองแบบมีเงื่อนไขจะถูกขจัด ข้อบ่งชี้คือโรคกลัวเฉพาะ โรควิตกกังวลทางสังคม และภาวะเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนขวัญ

การบำบัดนี้ได้รับการกล่าวถึงอย่างละเอียด (หลักการ ข้อบ่งชี้ โปรโตคอล ระดับหลักฐาน) ใน deel 2 ของ Mémento des Psychothérapies. ดูส่วนนี้.