การบำบัดโดยการกระตุ้นพฤติกรรม

เกิดจากการบำบัดทางพฤติกรรม (เลวินโซห์น, จาค็อบสัน) ทำให้ผู้ป่วยมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่ปรับตัวได้ สอดคล้องกับค่านิยมของตน เพื่อต่อต้านการเฉื่อยชาและการหลีกเลี่ยงพฤติกรรม โดยการเพิ่มการมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่ให้รางวัลซึ่งเป็นแหล่งของความสุขและความเชี่ยวชาญ มีเป้าหมายหลักเพื่อลดอาการซึมเศร้า

การบำบัดนี้ได้รับการกล่าวถึงอย่างละเอียด (หลักการ ข้อบ่งชี้ โปรโตคอล ระดับหลักฐาน) ใน deel 1 ของ Mémento des Psychothérapies. ดูส่วนนี้.