Dramaterapia i Psychodrama

Dramaterapię i psychodramę łączy przekonanie, że inscenizacja siebie posiada moc przemiany. Psychodrama morenowska proponuje sceniczne odegranie cierpienia w celu jego przekształcenia, posługując się własną gramatyką działania (protagonista, ego-pomocnicze, dubler, lustro, odwrócenie ról) i kolistą sceną. Praktyka opiera się na czterech zasadach: odgrywaniu ról, zasadzie „tu i teraz”, spontaniczności i spotkaniu. Brytyjska dramaterapia (Slade, Jennings) rozwija się na bazie spontanicznej zabawy dramatycznej, odrębnej od teatru formalnego; jej pole obejmuje między innymi zaburzenia osobowości.

Ta terapia jest szczegółowo omówiona (zasady, wskazania, protokół, poziom dowodów) w tomie 6 Mémento des Psychothérapies. Zobacz tom.