Pisanie Terapeutyczne (Expressive Writing)

Pisanie terapeutyczne to jedna z najlepiej udokumentowanych krótkich interwencji psychologicznych: sztandarowy protokół Pennebakera polega na pisaniu przez dwadzieścia minut dziennie przez cztery kolejne dni o najbardziej wstrząsającym wydarzeniu w swoim życiu, bez ograniczeń formy, z eksploracją faktów, emocji i znaczeń. Jego pierwszą zasadą jest aktywne hamowanie (inhibicja) jako obciążenie psychofizjologiczne: niewyrażenie słowami naładowanego emocjonalnie doświadczenia miałoby podtrzymywać szkodliwą, przewlekłą aktywację neurowegetatywną. Standaryzowalna i mierzalna, metoda przenika wszystkie kategorie nozograficzne (onkologię, żałobę, uzależnienia, geriatrię, środowisko więzienne). Kontynuuje wcześniejsze tradycje, takie jak dziennik intensywny Iry Progoffa.

Ta terapia jest szczegółowo omówiona (zasady, wskazania, protokół, poziom dowodów) w tomie 6 Mémento des Psychothérapies. Zobacz tom.