Θεραπευτικοί νεολογισμοί

Σύντομη προσέγγιση που στοχεύει στην πλαστικότητα της ταυτότητας: αποσκοπεί στο να χαλαρώσει τις αποκρυσταλλωμένες αναπαραστάσεις του εαυτού ώστε το άτομο να μπορεί να προσαρμόζεται σε νέα πλαίσια χωρίς να χάνει την προσωπική του συνοχή. Το ακρωνύμιο TIAB παραμένει αμετάβλητο.

Σύντομη προσέγγιση που εργάζεται πάνω στην αφήγηση του εαυτού: αναδιοργανώνοντας τον αφηγηματικό ιστό της εμπειρίας, αποκαθιστά ένα αίσθημα συνέχειας και δρώσας ικανότητας. Το ακρωνύμιο TBRN παραμένει αμετάβλητο.

Σύντομη προσέγγιση που επανευθυγραμμίζει αισθήσεις, σκέψεις και συμπεριφορές γύρω από μια συναισθηματική συνοχή: αντιμετωπίζει τις συναισθηματικές αντιφάσεις ως μοχλούς αλλαγής και όχι ως συμπτώματα. Το ακρωνύμιο TBCE παραμένει αμετάβλητο.

Υπερβολική εμμονή με την απόκτηση γνώσεων, συχνά εις βάρος άλλων δραστηριοτήτων, ιδίως των κοινωνικών.

Γνωστικός προσανατολισμός που οδηγεί στην ερμηνεία των εμπειριών με τρόπο που επιβεβαιώνει την προσωπική ταυτότητα.

Αδυναμία σωστής κατανόησης των σκέψεων ή των συναισθημάτων των άλλων, συχνά με αντίθετη ερμηνεία.

Υιοθέτηση προβληματικών συμπεριφορών για την αντιστάθμιση ψυχολογικών ή συναισθηματικών ελλείψεων.

Αδυναμία συναισθηματικής διαχείρισης της αλλαγής ή του στρες, που προκαλεί σημαντική δυσφορία.

Καταφυγή στην προσωπική μυθοπλασία για την αντιστάθμιση ελλείψεων αυτοεκτίμησης ή αποτυχιών.

Μείωση της συναισθηματικής ή αισθητηριακής ευαισθησίας, που συχνά βιώνεται ως μούδιασμα.

Ψυχολογική αντίδραση στην οποία το άτομο αντιδρά υπερβολικά για να αμυνθεί εσωτερικά.

Τεχνική στην οποία ο θεραπευτής ακούει χωρίς να ερμηνεύει ή να αξιολογεί άμεσα τα λόγια του θεραπευόμενου.

Αδυναμία ανάπτυξης ή ανανέωσης των γνωστικών δομών που είναι απαραίτητες για τη μάθηση.

Μείωση ή διακοπή των διεργασιών νευρωνικής αναδιοργάνωσης σε απόκριση εξωτερικών ερεθισμάτων.

Θεραπευτική διεργασία στην οποία ο θεραπευόμενος επαναλαμβάνει και προσαρμόζει σταδιακά τις σκέψεις και τα συναισθήματά του.

Τεχνική που χρησιμοποιεί κατευθυνόμενες μεταφορές για να υποστηρίξει μια πλήρη ψυχολογική ολοκλήρωση.

Θεραπευτική τεχνική στην οποία ο θεραπευτής βοηθά ενεργά να δομηθούν οι σκέψεις του θεραπευόμενου.

Αλλοίωση της ικανότητας αντίληψης ή ενσωμάτωσης μη συνειδητών ή άμεσων διαισθήσεων.

Η ικανότητα ενός ατόμου να αντιστέκεται στις συναισθηματικές αλλαγές, συχνά σε υπερβολικό βαθμό.

Δημιουργία μιας εικόνας του εαυτού βασισμένης σε εξιδανικευμένες και συχνά μη ρεαλιστικές αυτοαφηγήσεις.

Σκέψη που χαρακτηρίζεται από τμήματα γνώσεων ή ιδεών που παραμένουν απομονωμένα το ένα από το άλλο.

Σκέψη στην οποία οι ιδέες συναρμολογούνται με αποδιοργανωμένο τρόπο, όπως τα θραύσματα ενός ψηφιδωτού.

Τάση προσωρινής υπερβολικής αυτοπροβολής σε μελλοντικά σενάρια.

Αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο κάποιος αφηγείται τη ζωή του, που αντικατοπτρίζει έναν ψυχολογικό μετασχηματισμό.

Προσκόλληση σε παλαιές και ξεπερασμένες ιδέες ή πεποιθήσεις, ανθεκτικές στην αλλαγή.

Τεχνική τερματισμού της συνεδρίας που χρησιμοποιεί απλά τελετουργικά για μια ήπια μετάβαση.

Αίσθημα αβεβαιότητας σχετικά με την ικανότητα σύλληψης ή ολοκλήρωσης μιας κύησης.

Διαμόρφωση της προσωπικής ταυτότητας βασισμένη κυρίως σε εξωτερικές ιδέες που υιοθετούνται.

Απότομη αλλαγή της συναισθηματικής ηχούς μεταξύ θεραπευόμενου και θεραπευτή, συχνά αποκαλυπτική.

Αποκατάσταση των γνωστικών και συναισθηματικών λειτουργιών μετά από ένα διαταρακτικό γεγονός.

Αδυναμία συγχρονισμού της συμπεριφοράς σε ένα κοινωνικό πλαίσιο με εκείνη των άλλων.

Αλλοιωμένη αντίληψη των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων που είναι λεπτές ή χαμηλής έντασης.

Αποδιοργάνωση στην κατασκευή της αφήγησης ζωής που προκαλεί σύγχυση και άγχος.

Συναισθηματική εξάρτηση στην οποία μια μοναδική σχέση ή ένα μοναδικό αντικείμενο παρέχει τη συναισθηματική ικανοποίηση.

Γνωστική οπισθοδρόμηση στην οποία οι σκέψεις επιστρέφουν σε προγενέστερες και λιγότερο σύνθετες καταστάσεις.

Υπερβολική γνωστική καθήλωση σε ιδέες ή έννοιες, που αντιστέκεται στην αλλαγή.

Αναφορά στην ικανότητα ανάκλησης ήχων με συναισθηματικά φορτισμένο τρόπο.

Εσφαλμένη ερμηνεία των κοινωνικών σημάτων, με την αντίληψη συνδέσεων εκεί όπου δεν υπάρχουν.

Προδραστική προσέγγιση για τη διατήρηση της συναισθηματικής ισορροπίας και την πρόληψη των διαταραχών.

Θεραπευτική προσέγγιση που επανεξισορροπεί τα συναισθήματα μέσω ελάχιστων ερεθισμάτων.

Συνειδητή επιλογή αγνόησης ή υποβάθμισης των δικών του συναισθημάτων ή εκείνων των άλλων.

Συναισθηματική αντίδραση που πυροδοτείται από τον συνδυασμό οπτικών και ακουστικών ερεθισμάτων.

Η υποκείμενη δομή ενός λόγου που επηρεάζει τις συναισθηματικές αντιδράσεις.

Αναβίωση παρελθόντων συναισθημάτων, συχνά πυροδοτούμενη από συγκεκριμένα ερεθίσματα.

Έννοια που χρησιμοποιείται για τη σύναψη προσωρινών υποστηρικτικών σχέσεων στη θεραπεία.

Υπερβολικός και παράλογος φόβος για τη σύναψη νέων συναισθηματικών σχέσεων.

Αίσθημα μιας ελαφριάς αλλά επίμονης πίεσης που επηρεάζει τη συναισθηματική κατάσταση.

Αλλοίωση της μνήμης στην οποία οι αναμνήσεις ανακατασκευάζονται ακούσια.

Συναισθηματική έλξη προς τη μοναξιά, με αποφυγή των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων.

Στυλ σκέψης που χαρακτηρίζεται από ρευστότητα, προσαρμοστικότητα και βάθος.

Παρορμητική συμπεριφορά στην οποία το άτομο ενεργεί αντίθετα προς την αρχική παρόρμηση.

Τάση υποβάθμισης της σημασίας της ακρίβειας και αποδοχής των ελλείψεων.

Έκφραση των συναισθημάτων με προκλητικό ή κοινωνικά ακατάλληλο τρόπο.