Współczesne Drogi Niedualne (Nowoczesna Adwaita Wedanta i Neo-Adwaita)
Drogi niedualne opierają się na czterech zasadach odziedziczonych po Wedancie: tożsamości Atmana (indywidualnej Jaźni) i Brahmana (Absolutu), niedualności jako braku separacji ontologicznej, dociekaniu Ja (Atma Vichara, zwrócenie uwagi ku jej źródłu) oraz braku sprawcy (no-doership). Praktyka centralna nie ma charakteru filozoficznego, lecz doświadczeniowy: chodzi o rozpoznanie czystej świadomości, która poprzedza treści mentalne i leży u ich podstaw. Autor odróżnia tradycyjną Adwaitę (drogę stopniową, z dyscypliną, etyką, guru) od radykalnej Neo-Adwaity (Parsons), która znosi wszelkie ramy i twierdzi, że rozpoznanie już zachodzi. Nie jest to system opieki medycznej, lecz droga wyzwolenia (moksha), stosowana z ostrożnością w kryzysach sensu, ruminacjach i ustabilizowanym lęku; autor podkreśla ryzyka (spiritual bypassing, depersonalizacja) oraz konieczność równoległej pracy psychoterapeutycznej.
| Kod | TI109 |
|---|---|
| Nazwa (PL) | Współczesne Drogi Niedualne (Nowoczesna Adwaita Wedanta i Neo-Adwaita) |
| Nazwa francuska | Voies Non-Duelles Contemporaines (Advaita Vedanta moderne et Neo-Advaita) |
| Skrót (FR) | VND |
| Twórcy | Adi Shankara (VIIIe s.) ; renaissance moderne : Ramana Maharshi, Nisargadatta Maharaj ; contemporains : Eckhart Tolle, Rupert Spira ; Neo-Advaita : Tony Parsons |
| Rok | Advaita classique au VIIIe siècle ; modernité depuis Ramana (début XXe s.) ; diffusion occidentale depuis la fin des années 1980 |
| Szkoła / Fala | Advaita Vedanta (darshana de la philosophie hindoue) ; voie de connaissance (jnana yoga) ; Advaita traditionnel et Neo-Advaita |
| Tom źródłowy | Tom 8 Mémento des Psychothérapies |
Ta terapia jest szczegółowo omówiona (zasady, wskazania, protokół, poziom dowodów) w tomie 8 Mémento des Psychothérapies. Zobacz tom.