Zen (Zazen, Koany, Soto, Rinzai)
Zen jest drogą przebudzenia skoncentrowaną na absolutnym prymacie zazen, medytacji w siedzeniu, którą Dogen określa nie jako środek, lecz jako bezpośredni wyraz przebudzenia (shusho ichinyo). Soto praktykuje shikantaza (samo siedzenie), podczas gdy Rinzai pracuje z koanem, zagadką nierozwiązywalną poprzez analizę, wywołującą jakościowe przełamanie świadomości (satori/kensho). Zasady obejmują mu-shotoku (praktykę bez celu i zysku) oraz przekaz z umysłu do umysłu od mistrza do ucznia (i-shin-den-shin), wraz z narzędziami takimi jak dokusan (rozmowa indywidualna) i sesshin (intensywne odosobnienie). Autor precyzuje, że zen nie jest terapią, lecz drogą egzystencjalną o pośrednim działaniu terapeutycznym (regulacja stresu, redukcja ruminacji, stosunek do bólu), którą należy odróżnić od zsekularyzowanej mindfulness.
| Kod | TI108 |
|---|---|
| Nazwa (PL) | Zen (Zazen, Koany, Soto, Rinzai) |
| Nazwa francuska | Zen (Zazen, Koans, Soto, Rinzai) |
| Skrót (FR) | ZEN |
| Twórcy | Bodhidharma, Hui-neng, Linji ; au Japon Dogen (Soto) et Hakuin (koans, Rinzai) ; diffusion : D.T. Suzuki, Shunryu Suzuki, Taisen Deshimaru |
| Rok | origine du Chan (Ve-VIe s.) ; implantation au Japon aux XIIe-XIIIe s. ; Occident au XXe siècle |
| Szkoła / Fala | Bouddhisme mahayana, héritier du Chan chinois ; lignées Soto (shikantaza) et Rinzai (koans) |
| Tom źródłowy | Tom 8 Mémento des Psychothérapies |
Ta terapia jest szczegółowo omówiona (zasady, wskazania, protokół, poziom dowodów) w tomie 8 Mémento des Psychothérapies. Zobacz tom.